Ingrediënten

Je staat er misschien niet bij stil als je rozenbottels in het bos ziet of langs de paarse bloemen van een rode klaver loopt, maar veel van wat in de natuur groeit kan ons helpen onze levenskwaliteit te verbeteren. Planten zoals gember, kurkuma, rozenwortel en boswellia zijn slechts enkele voorbeelden van natuurlijke bronnen die al eeuwenlang gebruikt worden om diverse fysieke aandoeningen te behandelen. In onze moderne tijd erkennen we steeds meer de heilzame eigenschappen van talloze planten.

Als je meer wilt weten over de specifieke ingrediënten die gebruikt worden in de supplementen van Wellvitas, nodigen we je uit om verder te lezen en je te verdiepen in dit onderwerp.

Heermoes

Heermoes

Miljoenen jaren geleden, lang voordat de mens zijn eerste stappen op aarde zette, werd de planeet beheerst door de plantengroep Equisetopsida. Aanvankelijk groeiden deze planten in het water, maar na verloop van tijd evolueerden ze tot echte landplanten. Tegenwoordig is heermoes (*Equisetum arvense L.*) de laatste overlevende vertegenwoordiger van deze "oorspronkelijke" plantenfamilie. Hoewel veel mensen heermoes als gewoon onkruid beschouwen, is het eigenlijk een plant met een rijke geschiedenis—ooit voedsel voor dinosaurussen, gebruikt in kruidendranken en als oeroud schoonheidsmiddel. Vandaag de dag is heermoes een populair ingrediënt in voedingssupplementen.


Hibiscus

Hibiscus

Hibiscus is een plantengeslacht met ongeveer 200 verschillende soorten, waarvan de trompetvormige bloemen in diverse kleuren verschijnen en tot 3 meter hoog kunnen worden onder zonnige omstandigheden. Hoewel veel mensen hibiscus vooral associëren met schoonheid en decoratie, worden verschillende hibiscussoorten ook vaak gebruikt in voedingssupplementen, vooral voor het bevorderen van vochtregulatie en het verlichten van zware benen. Het is dus niet verwonderlijk als je in een natuurwinkel hibiscusthee en producten met Roselle hibiscus op de schappen tegenkomt.


Venkelzaad

Venkelzaad

Venkelzaad komt van bladvenkel, die in het Latijn *Foeniculum vulgare* wordt genoemd. Deze naam werd voor het eerst gepubliceerd door Philip Miller in de achtste editie van zijn *Gardeners Dictionary* in 1768. Het gebruik van venkel heeft echter een veel oudere geschiedenis; in het oude China werden de zaden gebruikt voor de behandeling van slangenbeten. Tot op de dag van vandaag zijn ze een belangrijk ingrediënt in traditionele natuurlijke remedies. Hoe is het gebruik van venkelzaden door de tijd heen veranderd, en wat zegt de wetenschap nu over hun effecten?